**به شهر سکوت من خوش آمدید امیدوارم بتونیم دوستای خوبی برای هم باشیم راستی نامت را در قسمت نظرها بر نگاره قلبم بنویس تا همیشه در خاطرم بمانی **

تنها برای تو می نویسم

آرشیو


دوشنبه 29 اسفند ماه سال 1384
بی پاسخ
محبتت را پاسخ نخواهند گفت صورتت را به مهربانی کس نخواهد بوسید دستان سردت را گرمای دستی نخواهد گرفت غمت را نمی پرسند ز چیست تنهای تنها ، باید بروی محبت و مهر و وفا سالیان ِ درازی است که به گورستان سفر کرده اند مگر جنازه هایشان را خودمان دفن نکردیم؟ به همین زودی یادت رفت؟ در گورستانِ نامردی و بی شرمی؟ یادت رفته است که دیگر کسی عاشق نخواهد شد؟ کسی دیگر یادش نمی آید اشکهایت را دیگر حتی کسی مرهمی برای زخم های دلت نخواهد شد دیگر پای پنجره به انتظار محبت و عشق و عاشق شدن و رسیدن پیام خوش مباش آن خبر نمی آید هرگز نمی آید یادت نرود!صداقت را خیلی وقت است که مدفون ساخته اند هیچ نیست نه نانی! نه دلِ خوشی! نه دل عاشقی و نه پیام خوشی در راه و نه محبت و صداقت و رفاقتی دیگر پاسخی نمی آید منتظر مباش
01:16 AM \| دختری که هیچ کس و جز تو نداره \| نظرات [3]

تعداد بازدیدکنندگان : 290269

عناوین آخرین یادداشت ها

به یادگار برای کسی که نه!
برای به یادگار ماندن برای روزهای نیامده ی فردا می نویسم
تا یادم نرود آنچه که بودم.
چیزی نیست جز دل نوشت های من.

سلام ،
من نه فرشته ام و نه از جنس آسمون ،
و نه به قول اون نویسنده معروف یک کلوخ تیپا خورده
، من فقط یه آدمم ،
یه آدم که گاهی زیادی مهربونه گاهی زیادی حساسه
و گاهی هم زیادی مغرور ،
آدمی که دوست داره همه رو دوست داشته باشه
و با همه زلال باشه !
اما افسوس که آدمای دیگه گاهی این چیزا رو حس نمی کنن !!
کاش خدای اون بالاها آدمایی رو سر راه هم قرار بده
که حرف همو بفهمن ، به یه چیز بخندن ، به یه چیز اشک بریزن ،
و فهم و ادب و ایمان چاشنی صداقت کلامشون باشه .
به همون خدای آسمونا
اینا شعر نیست شعار نیست لااقل برای من نیست
اینا از عمق وجود م بلند میشه
.
.
.
این منم که تو را می خوانم

نه پری قصه هستم در آفاق داستان

و نه قاصدکی در یک قدمی تو

کسی که همواره به یاد توست

سالهاست با رودخانه و آسمان زندگی می کنم

برای کفتران چاهی دانه می ریزم

و ماه را به مهمانی درختان دعوت می کنم

این تویی که مرا در تمام لحظات می بینی

می نویسم تا تمامی درختان سالخورده بدانند

که تو مهربانترین مهربانی

پس آرام و گرم می نویسم

دوستت دارم

حرف دل
زمانی کودکی را فهمیدیم که بزرگ شده بودیم
×××
و حرف را زمانی درک کردیم که جز دروغ چیز دیگری برای گفتن نداشتیم ...

بس که دیوار دلم کوتاه اس،هرکه از کوچه تنهایی ما میگذرد،به هوای هوسی هم که شده،سرکی میکشد و میگذرد

شناسنامه کامل من...