آنوقت که زمین زمستان شد ....

کلمات...

روزی که تو به دنیا اومدی

به ساعتت نگاه نکن

میدونم باید برم

لا اقل بذار بفهمم

چی اومد باز به سرم

انقده حرف خداحافظی نزن تلخه صدات

نمیخوام با تو بودن رو حالا از یاد ببرم

تو هنوز کوه غروری

دلتم غرور میخواد

نه دیگه خورشید قلبم

تا ابد در نمیاد

اومدن کار تو بود

رفتنم کار توئه

کاش از این اومد و رفتت

 یه کسی خبر میداد

حالا تو خیلی غریبی

با چشام با نفسام

حالا تو دوری از اون

گرمی عشق تو صدام

حالا من راه درازی دارم از تو تا سکوت

حالا من بی کسی رو با خاطرات تو میخوام

اومدن کار تو بود

رفتنم کار توئه

کاش از این اومد و رفتت

 یه کسی خبر میداد

لحظه ها حرف میزنن میگن که وقت رفتنه

میدونم که این همون حرف دل تو با منه

من میرم حتی نگاهمو بهت پس نمیدم

اون چشات که آینه نیست انگار که جنس آهنه

 سیارهء دوم جایگاه خودپسند بود. خودپسند همینکه شازده کوچولو را از دور دید با صدای بلند گفت:

_ به به! ارادتمندی به دیدنم آمده است!

زیرا در نظر خودپسندان دیگر مردم همه از ارادتمندان اند.

شازده کوچولو گفت:

_ سلام شما کلاه عجیبی دارید.

خودپسند جواب داد:

_ برای این است که سلام بدهم. یعنی وقتی که برایم دست می زنند و هلهله می کنند آن را بردارم وسلام بدهم.بدبختانه هیچ وقت گذار کسی به این طرف نمی افتد.

شازده کوچولو که چیزی نفهمیده بود گفت:

_ عجب! چطور!

خودپسند راهنمایی کرد:

_ دستهایت را به هم بزن.

شازده کوچولو دستهایش را به هم زد. خودپسند کلاهش را از سر برداشت و با فروتنی سلام داد. شازده کوچولو در دل گفت:

_ این با مزه تر از دیدن شاه است. و دوباره شروع کرد به دست زدن. خود پسند هم کلاهش را از سر برداشت و شروع کرد به سلام دادن.

شازده کوچولو بعد از پنج دقیقه تمرین از یکنواختی این بازی خسته شد و پرسید:

_ و برای اینکه کلاه از سرت بیفتد چه کار باید کرد؟

ولی خود پسند صدای او را نشنید. خودپسندان فقط صدای تحسین را می شنوند.

از شازده کوچولو پرسید:

_ آیا تو واقعا مرا خیلی تحسین می کنی؟

_ تحسین کردن یعنی چه؟

_ یعنی تو تصدیق می کنی که من زیباترین و خوش پوش ترین و پولدارترین و باهوش ترین مرد این سیاره ام.

_ ولی غیر از تو که کسی در این سیاره نیست!

_ تو این محبت را در حق من بکن. با وجود این مرا تحسین کن.

شازده کوچولو کمی شانه بالا انداخت و گفت:

_ باشد من تحسینت می کنم، ولی این چه فایده ای برایت دارد؟

و شازده کوچولو از آنجا رفت.

در راه سفر به سادگی با خود گفت:« آدم بزرگها واقعا که خیلی عجیب و غریب اند! »